♥♥♥کلبه مهر♥♥♥
(درانتهای نگاهت کلبه ای برای خویش خواهم ساخت تا مبادا در لحظات تنهایی ات با خود بگویی از دل برود هر آنکه از دیده برفت.)
۱۳٩۳/٦/۱٦ :: ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

به نام هستی بخِش مهربان

 

ای خدای بزرگ و عزیز!

 

امروزم را به تو میسپارم ؛ نتیجه و حاصل زحماتم ، وآرزوی قلبی ام را.

 

همۀ پرسشها را در دستان مهربان تو قرارمیدهم، وبرشانۀ تو همۀ بارها را.

 

برای همۀ همنوعانم و خودم دعا میکنم. به امید آنکه همۀ ما به عشق باز گردیم.

 

به امید آنکه ذهن هایمان شفا یابد. به امید آنکه همۀ ما آمرزیده شویم. به امید آنکه راه

 

خانه را بیابیم.

 

از درد به آرامش، از ترس به عشق، از جهنم به بهشت برسیم.

 

به امید روزی که قانون تو برهمه جا حاکم شود و ارادۀ تو برزمین همانگونه که برآسمانها

 

حاکم است، جاری گردد.زیرا سیطرۀ پادشاهی ازآن توست؛همینطور که قدرت و شکوه

 

ازتو است برای همیشه و همه وقت.

 

                                                                                                                                                                                         «آمین»


 

 

۱۳٩٢/٩/٢٠ :: ٤:۳٤ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

تو این مدت که نبودم بازدید وبلاگم کم نبوده.از این که می بینم به وبلاگم میاین خیلی

خوشحالم.خوشحالم از این که فراموشم نکردینو بهم سر می زنین.من فهمیدم میشه دوستای

خوب زیادی پیداکرد.از همه ی شما ممنون و سپاس گزارم و برای همتون آرزوی موفقیت می

کنم.لبخند

این گلهای زیبا تقدیم به شما...

     

۱۳٩٢/٩/٧ :: ٢:٢۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

۱۳٩٢/٩/٢ :: ٦:۳٤ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

به عکس نگاه کنید وسعی کنید شخص موجود در عکس را پیداکنیدسوال

        

فقط ۱۲۰ ثانیه (۲ دقیقه) بیشتر ادامه ندهید زیرا تیز هوش نیستید شیطان

اگه نتونستی پیدا کنی برو ادامه مطلب



ادامه مطلب ...
۱۳٩٢/۸/٢٦ :: ٥:٤٧ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

               

                      منزلگه  عشاق  دل آگاه  حسین  است

 


                     بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است

 


                     از مردم  گمــراه  جهان  راه  مجویید

 


                     نزدیکترین  راه  به  الله  حسین  است

                   

               

۱۳٩٢/۸/٢٤ :: ٢:٥۱ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

          

 

آتشی نمی سوزاند "ابراهیم" را

و دریایی غرق نمی کند "موسی" را

کودکی، مادرش او را به دستهای موجهای "نیل" میسپارد

تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونش

دیگری را برادرانش به چاه می اندازند؛ سر از خانه ی عزیز مصر در می آورد

مکر زلیخا زندانیش می کند؛ اما عاقبت بر تخت ملک مینشیند

از این "قصص" قـرآنـی هنوز هم نیاموختی؟!!!

که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند و خدا نخواهد؛

نمـــــی تـــواننــــــد....

او کـه یگانه تکیه گاهِ منـو تـوستـــ!

پــــــــــــــس...!

به "تدبیرش" اعتماد کن...

به "حکمتش" دل بسپار...

به او "توکل" کن...

و به سمتِ او "قدمی بردار"...

تا ده قدمـ آمدن او را به سوی خـود بـه تمـاشـا بنشینی

       

۱۳٩٢/۸/٢۱ :: ۱۱:٢٩ ‎ق.ظ ::  نويسنده : مائده      

 

گفتم: خدایا سوالی دارم! 

چرا وقتی شادم همه با من میخندند.

ولی ، وقتی ناراحتم کسی با من نمیگرید؟!

جواب داد: شادی را برای جمع کردن دوست، آفریده ام 

ولی ، غم را برای انتخاب بهترین دوست ...

 

به سلامتیه همه ی دوستایی که تو غم هامون هم با هامون شریک هستن.تشویقتشویقتشویقتشویقتشویقتشویقتشویقهوراهوراهوراهوراهورا

 

 


 

۱۳٩٢/۸/۱۳ :: ۸:۱٠ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

                         

باز محرم شدو دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست


باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست


آب دراین تشنگی ازخود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست


قاسم ولیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست


محرم ماه غم نیست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسین است

 

 

                             

۱۳٩٢/۸/٩ :: ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ ::  نويسنده : مائده      

دوستت دارم را من دلاویزترین شعر جهان یافته ام

دامنی پٌرکن ازاین گٌل

که دهی هدیه به خلق

که بری خانه دشمن

که نشانی بَرِ  دوست

راز خوشبختی هرکس

به پراکندن اوست!

                                           ( فریدون مشیری)

۱۳٩٢/۸/۳ :: ۳:٢۸ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

امروز یه زن تو تاکسی کنارم نشسته بود

مثله ابربهار داشت اشک میریختگریهگریهگریهگریه

 

پرسیدم خانوم چیشده گفت هیچی مرداهمشون خائننعصبانیعصبانی

گفت :دوس پسرم فهمیده که من نامزد دارم

حالا هردوتاشون میخوان بیان به شوهرم بگنتعجبتعجبتعجب

اصلا بدجور شیفته ی صداقتش شدم

بغض گلومو گرفت دیگه هیچی نتونستم بگماوهاوهاوه

۱۳٩٢/٧/٢٥ :: ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ ::  نويسنده : مائده      

سلام به همههوراهوراهوراهورا

میدویی میری تو لینک پایینه

اسمتو به انگلیسی مینویسی

و منتظر سوپرایز میشیاز خود راضیاز خود راضیاز خود راضی

 

میخوای سوپرایز شی کلیک کن

۱۳٩٢/٧/٢٠ :: ٩:٢٦ ‎ق.ظ ::  نويسنده : مائده      

    

 

 

 

     



ادامه مطلب ...
۱۳٩٢/٧/۱۱ :: ۱٠:٠٧ ‎ق.ظ ::  نويسنده : مائده      

   

 

در پیچاپیچ کوچه های بی کسی که قدم می گذارم

 حیرانی این شهر غریب مرا درخود می گیرد من واین شهر

پس از سالها هنوز باهم غریبیم .در انتهای شب

 

 ودر اوج تنهایم (هشت کتاب)سهراب را که

 

می گشایم با کلام دلنشین

دمی تسکین می یابم هر کجا هستم

 آسمان مال من است پنجره،فکر،

 

هوا،عشق،زمین،مال من است چه اهمیت دارد

 

 اگر می روید قارچهای غربت .

 

             

۱۳٩٢/٧/۱ :: ٧:٤٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

خونه ی مادر بزرگه / الان آپارتمانه

خونه ی مادر بزرگه / استخر و لابی داره

 

 

خونه ی مادر بزرگه / wifi ی مفتی داره

خونه ی مادر بزرگه / دیش و LNB داره

 

 

کنار خونه ی اون / همیشه پارتی برپاست

پارتیهای محله / پر شور و شوق و غوغاست

 

 

مادر بزرگه الان / مازراتی سواره

رنگ موهاشم هر روز / جور واجورو باحاله

 

 

مادر بزرگه الان / شلوار جین می پوشه

کفش کالج و کیفش / همیشه روبه روشه

 

 

مادر بزرگه هرشب / Gem Tv رو میبینه

خرم سلطان و سنبل / لامیارو میبینه

 

 

خونه ی مادر بزرگه / هنوز خیلی باحاله

خونه ی مادر بزرگه / حرفای خاصی داره !

۱۳٩٢/٦/۳٠ :: ۸:٠٠ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

جای علامت سوال چه عددی می‌گذارید؟

5
=
1
25
=
2
125
=
3
625
=
4
?
=
5

 

۱۳٩٢/٦/٢٥ :: ۸:۳٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

یا ضامن آهو!

 

                   

۱۳٩٢/٦/٢٤ :: ٩:۱٠ ‎ق.ظ ::  نويسنده : مائده      

      حالیا معجزه باران را باور کن

      و سخاوت را در چشم چمنزار ببین

      و محبت را در روح نسیم

      که در این کوچه تنگ

      با همین دست تهی

      روز میلاد اقاقی ها را

       جشن میگیرد

       خاک جان میگیرد

      تو چرا سنگ شدی

      تو چرا این همه دلتنگ شدی

      باز کن پنجره ها را

      و بهاران را

      باور کن...

 

۱۳٩٢/٦/٢۱ :: ۱:٥۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

قایقی خواهم ساخت


خواهم انداخت به آب


دور خواهم شد از این خاک غریب


 که در آن هیچ کسی نیست که دربیشه عشق


قهرمانان را بیدار کند

 
قایق از تور تهی


و دل از آرزوی مروارید


 همچنان خواهم راند


نه به آبی ها دل خواهم بست


نه به دریا پریانی که سر از آب بدر می آرند


و در آن تابش تنهایی ماهی گیران


 می فشانند فسون از سر گیسوهاشان

 همچنان خواهم راند


همچنان خواهم خواند


 دور باید شد دور


مرد آن شهر اساطیر نداشت


زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود


هیچ آینه تالاری سرخوشی ها را تکرار نکرد


چاله آبی حتی مشعلی را ننمود


 دور باید شد دور


 شب سرودش را خواند


نوبت پنجره هاست


همچنان خواهم خواند


همچنان خواهم راند

 
پشت دریا ها شهری است


 که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است


بام ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می نگرند


دست هر کودک ده ساله شهر شاخه معرفتی است


مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند


که به یک شعله به یک خواب لطیف


خاک موسیقی احساس ترا می شنود


و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد


پشت دریاها شهری است


 که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است


 شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند


پشت دریا ها شهری است


 قایقی باید ساخت

                                                              "سهراب سپهری"

 


۱۳٩٢/٦/۱۸ :: ٧:٠٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

تولد انسان روشن شدن کبریتی است 

 

و مرگش خاموشی آن !

 

بنگر که در این فاصله چه کردی؟؟

 

گرما بخشیدی...؟

 

یا 

 

سوزاندی...

 


۱۳٩٢/٦/٩ :: ٧:۱٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

نگاه کن که غم درون دیده ام

چگونه قطره قطره آب می شود

چگونه سایهء سیاه سرکشم

اسیر دست آفتاب می شود

 

 

نگاه کن

تمام هستیم خراب می شود

شراره ای مرا به کام می کشد

مرا به اوج می برد

 

 

مرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من

پر از شهاب می شود

 

 

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

ز عاجها، ز ابرها، بلورها

 

 

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پرستاره می کشانی ام

فراتر از ستاره می نشانی ام

 

 

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

 

 

ستاره چین برکه های شب شدم

چه دور بود پیش از این زمین ما

به این کبود غرفه های آسمان

کنون به گوش من دوباره می رسد

 

 

صدای تو

صدای بال برفی فرشتگان

نگاه کن که من کجا رسیده ام

به کهکشان، به بیکران، به جاودان

 

 

کنون که آمدیم تا به اوجها

مرا بشوی با شراب موجها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیرپا

 

 

مرا دگر رها مکن

مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن که موم شب براه ما

چگونه قطره قطره آب می شود

 

 

صراحی سیاه دیدگان من

به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب می شود

به روی گاهواره های شعر من نگاه کن

تو می دمی و آفتاب می شود

 

فروغ فرخ زاد

۱۳٩٢/٦/٦ :: ٥:۱٩ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مائده      

 

 

    دلیل اینکه نمیخندید، آن نیست که پیر شده اید؛ شما پیر می شوید، چون نمیخندید.

 

 

        «لوئیز هی»

 

درباره وبلاگ
مائده

نويسندگان
صفحات وبلاگ
RSS Feed
چت روم | قالب وبلاگ

گالری عکس
دریافت همین آهنگ

دریافت کد تغییر شکل موس

کدهای عکس و تصویر

キラキラブログパーツ

[PR] 好きな文章でタイピング!

キラキラブログパーツ

[PR] 好きな文章でタイピング!

キラキラブログパーツ

[PR] 無料で面白タイピング!